Putin, Rusya’yı genişletmek, eski Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği’ni (SSCB) yeniden kurmak, Çarlık Rusya’sını yeniden diriltmek istiyor. Rusya kendine bağlayacağı ülkelerde, kendi sözünden çıkmayacağı yöneticiler istiyor. Kendi peyki haline getirdiği ülkelerin yer altı ve yer üstü zenginliklerinin üzerine çökmek, o zenginlikleri üzerinde söz sahibi olmak istiyor.
Ukrayna, 1991yılına kadar eski Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliğine bağlı bir devletti. Sovyetler Birliği dağıldığında, birlik içindeki cumhuriyetler, özgürlüğüne kavuştu. Egemen birer ülke oldular. Artık “Abi Devlet” Rusya, diğer yoldaş ülkelerle eşit bir devlet haline geldi. Eski birliğin içindeki ülkeler, diğer ülkelerin eşit, özgür ve egemen oluşlarını ve sınırlarını kabul ettiler.
Egemenliğine kavuşan ülkeler, kendi aralarında anlaşarak Nükleer başlıkları, savaş gemilerini, denizaltılarını, savaş uçaklarını, nükleer santralları, fabrikaları, önemli teknolojik ürünleri vb. malları paylaştılar.
Kardeş Payı mı, Yoksa Yarı Yarıya mı?
Romanya’nın Köstence vilayetinde faaliyet gösteren Ovidius Üniversitesi Türkoloji Kürsüsünde 1997 – 2001 yılları arasında, 4 yıl Türkoloji okutmanlığı görevinde bulundum.
Romanya’ da bu tarihlerde 100 bin kadar Türk yaşıyordu. Rumeli’nin fethi sırasında Anadolu’dan göç ettirilip bu bölgeye iskân ettirilen Türkler (Yörükler) 50 bin kadar; Kırım Türkleri (Tatarlar) yaklaşık 50 bin kadar varlardı.
Romanya, Avrupa Birliğine üye olmamıştı. Romanya’da bu süreçte Avrupa Birliği Müktesebatına uyum süreci yaşıyordu. Romanya’da yaşayan 18 etnik azınlığın her biri, parlamentoda birer milletvekili ile temsil ediliyordu. Bu kapsamda hem Tatar Türkleri, hem de Oğuz Türkleri’ nin birer milletvekilleri vardı.
Türkü Milletvekili ile sohbet ederken söz geldi eski Sovyet Sosyalist Birliği içinde yer alan Romanya’nın komünist rejim içindeki yaşanmışlıklarına; Milletvekili anlatıyor.
Romanya askeri ile Rus askeri Tuna Irmağı’nın biri bu yakasında diğer öte yakasında nöbet tutarlar. Irmağın üzerinde bir büyükçe bir koli görürler. Rus askeri ile Romen askeri soyunup ırmağın üzerinde yüzen koliyi almak için ırmağa atlarlar. Her ikisi de aynı anda koliyi uzanırlar. Rus askeri Tavoriş (Yoldaş) ırmağın kenarına çıkalım da orada paylaşırız der. Yüzerek kenara çıkarlar. Rus asker yoldaş şimdi paylaşalım der.
Rus askeri sorar: Paylaşımı; kardeş payı mı yapalım, yoksa yarı yarıya mı? Yapalım?
Romen askeri hemen cevap verir; tabii ki yarı yarıya der.
Rus askeri; Paylaşımı kardeş payı yapsak mı diye tekrar sorar.
Romen askeri; kardeş payı olmaz! diye haykırır. Paylaşımı yarı yarıya yapalım diye ısrar eder. Sonunda Romen askerin dediği gibi koliyi yarı yarıya paylaşırlar.
Yaşanmış olayı anlatan milletvekiline;
Ha kardeş payı, ha yarı yarıya her ikisi de aynı paylaşım değil mi ki? Diye sordum.
“Olur mu hocam. Rus askerinin önerdiği paylaşım, kardeş payı şeklinde olsaydı, abi devlet olan Rus askeri kolinin hepsini alırdı. Bunu bildiği için Romen askeri paylaşımın yarı yarıya, eşit bir şekilde yapılmasında ısrar ediyor”. Dedi.
Sovyetler Birliği döneminde abi devlet Ruslar ülkelerin zenginliğin hepsini alıyordu. Bütün petrol ve doğalgaz boru hatları Moskova’dan geçer. Tren ve hava yolları hep Moskov’da birleşir. Bütün yollar Moskova ve bütün yollar Moskova’dan çıkardı.
Artık abi devlet devri bitti. Abi devletin uzaktan gelip çökme devri bitti. Şimdi tüm yoldaş devletler eşit egemenlik hakkına sahiptir. Şimdi her ülkenin zenginliği kendine kalacak. Her ülkenin sınırı kutsaldır. Sınır namustur.
Ukrayna yalnız bırakıldı.
Amerika ve batı ülkeleri, sadece Rusya’ya ekonomik yaptırımla yetineceklerini ifade ettiler. Demiştim ya geçen yazımda, Amerika’nın ve batılı devletlerin çocukları kıymetlidir, kendi çocuklarını başka ülke menfaati için cepheye sürmezler. Askerlerinin cenazelerinin tabutla ülkelerine gelmesine tahammül edemezler.
Amerika’nın Suriye’deki PKK/PYD/YPG terör örgütüne verdiği tırlar dolusu cephane, silah ve teknik destek kadar, Ukrayna’ya yardım yapmadılar. Savaşın 4. Gününde gönülsüz bir şeklide bazı silah ve cephane göndereceklerini beyan ettiler.
Ukrayna’ya verilen sözler boşa çıkınca Ukrayna halkı kendi ülkesini savunmaya başladı.
Eli silah tutanlar cepheye koşuyor.
Onurlu Ukraynalılar çocuklarını ve eşlerini savaş bölgesinden çıkarmak için çalışıyorlar. Dün televizyonda gördüm. Ukrayna erkeği ufak bir kızını yurtdışına çıkan ve hiç tanımadığı bir kadına emanet ediyor. Annesi sizi gümrük kapısında karşılayacak deyip kendisi eline silahı alıyor ve Ruslara karşı Ukrayna’yı savunmak için cepheye koşuyor.
Dünya güzeli seçilen Ukrayna’lı kız, güzellik tacını başından çıkarıyor ve eline silah alıp ülkesini savunmak için hemen cepheye gidiyor.
Ukrayna’nın kızı, erkeği, askeri, hatta milletvekilleri cepheye koşup ülke savunmasında yerini alıyorlar. Şehir savaşı başladı sayılır. Gayr-i nizami harp eğitimi aldıkları belli oluyor. Sivil milisler askerler kadar önemli işler başarıyorlar.
Elbette Ukrayna milletinin bu insanları takdir edilir.
Aklıma hemen Suriye’den savaştan kaçan ve plajlarda güneşleyen Suriyeli gençler, genç kızlar geldi. Eli silah tutabilecek delikanlı erkekler, kızlar ülkesi için savaşmıyorlar da komşu ülke Türkiye’ye kaçıyorlar. Yazık ki ne yazık…
En kötü barış, en haklı savaştan daha iyidir.
Savaşının 4. Gününde Rusya ve Ukrayna ateşkes görüşmesi için anlaştılar.
Ukrayna Cumhurbaşkanı ateşkes görüşme öncesinde “halkıma karşı sorumluluğum var. En ufak bir barış ihtimalini değerlendirmedin dedirtmemek için ateşkes görüşmesine gidiyorum. Bu görüşmeden pek bir şeyin çıkacağını ümit etmiyorum.” Dedi.
Çeçenlerin Rusların yanında savaşa katılması
Çeçenistan Cumhuriyeti lideri Muhammed Kadirov Rus ordusunun yaptığı askeri harekâtı desteklemek için Çeçenistan ordusunu Ukrayna sınırına gönderdi. Çeçen askerler namaz kılıp, dua ettikten sonra Rusların yanında Ukrayna’ya karşı savaşması katılması zoruma gitti. Şeyh Şamil’in, Cahar Dudayev’in kemikleri sızlamaz mı? Ah ki ah…
En kötü barış, en haklı savaştan daha iyidir. Nerede dünya barışı için çalıştıklarını söyleyen barışseverler nerede?
Namık Kemal YILDIZ