Diyanet: "Ezan Türkçe okunamaz"

İBB'de yapılan Mevlana anmasında Türkçe ibadet ve Türkçe ezan ile ilgili önemli bir açıklama da Diyanet İşleri Başkanlığı'ndan geldi. Konu ile ilgili açıklama yapan Diyanet, ezanın aslı dışında bir dilde okunmasının caiz olmadığını vurguladı. Kur'an-ı Kerim'in tercümesine Kur'an denmeyeceğini vurgulayan Diyanet, bu konuda bir çok İslam aliminin hem fikir olduğunu söyledi.

Namaz ibadetinde Kur'an'ın aslı ile okunması ile insanın kendi dilinde ibadet etmesinin aynı anlamı taşımayacağını söyleyen Diyanet; "Çünkü namaz farz olan ve sahih olarak yerine getirdiğimizden emin olmamız gereken bir ibadettir. Bu nedenle namazın rüknü olan Kur'an kıraati ancak orijinal lafızlarıyla okunduğunda bu farz yerine getirilmiş olur. Namazda Kur'an kıraati icma ile farz olduğu ve meallerin hiçbirine yine icmaen Kur'an denilemeyeceği için namazda Kur'an meali ile kıraatte bulunulması İslam ümmetinin ittifakıyla meşru görülmemiştir. Nitekim 9 Ramazan 1324/23 Mart 1926 tarih ve 743 numaralı Müşavere Hey'eti ve Din İşleri Yüksek Kurulumuzun 04.12.1997 tarih ve 103 sayılı kararında da bu husus açıkça ifade edilmiştir"  dedi.

EZAN BAŞKA DİLDE OKUNAMAZ

Ezan ile ilgili hükümlerin açık olduğunu söyleyen Diyanet İşleri Başkanlığı;

"Sözleri bizzat Hz. Peygamber'in (s.a.s.) sünneti ile sabit olan ezan İslam dininin şiarı ve Müslüman varlığının/kimliğinin bir göstergesidir. İslam inancının temel esaslarını içeren ve İslam toplumunun ortak değeri olan ezan, aynı zamanda, İslam birliğinin ve tevhidin sembolüdür. Mana ve muhtevası bakımından ezan hem namaz hem de İslam için bir çağrıdır. Yani ezan vasıtasıyla insanlar bir taraftan namaza çağrılırken diğer taraftan Allah'ın varlığı, birliği, Hz. Muhammed'in (s.a.s.) O'nun elçisi olduğu ve asıl kurtuluşun (felah) ahiret mutluluğunda bulunduğu gerçeğini dile getirmektedir. Ezanın asli halinin dışında herhangi bir dil ile okunacak çağrının, İslam alimleri ve dünya Müslümanları nezdinde ezan olarak itibarının olmadığı muhakkaktır. Nitekim İslam alimleri Arapça dışında okunacak bir çağrının ezan olarak nitelenemeyeceğini, örneğin Farsça olarak okunacak sözlerin ezan olarak sahih olmadığını belirtmişlerdir. (İbn Abidin, Reddü'l-muhtar, I, 383.) Ezanın özgün şekliyle okunması gerektiği konusunda 15 asırlık bir gelenek ve ittifak söz konusudur. Ezan, İslam'ın şiarı ve namaza davet olduğundan değişik dilleri konuşan Müslümanların hepsine bu davetin ulaştırılması, ancak yine hepsinin ortak bilincine hitap etmekle olur ki, bu da ezanın bilinen asli lafızlarıyla yani Arapça olarak okunmasıyla gerçekleşir (İbn Abidin, Reddü'l-muhtar, I, 383). Bu itibarla ezanın asli şekli dışında başka bir dille okunması caiz değildir" dedi.