Çalışma hayatı içinde herhangi bir iş yerinde iş sözleşmesine bağlı olarak çalışan işçilerden bazıları, işi ile ilgili iş önlüğünü veya iş elbisesini giymek zorunda. Fakat bu durumda yaşanan bir uyuşmazlık son olarak Yargıtay‘ın önüne geldi ve emsal bir karar alındı.
Bursa‘da bir marketin şarküteri bölümünde çalışan genç işçi, iş yerinin gerektirdiği kıyafetleri reddetti. Bunun üzerine işveren, bir kaç uyarının ardından işçiyi işten çıkardı. Bu kararın üstüne genç işçi Bursa 8. İş Mahkemesi’nin yolunu tuttu.
İşçi mahkeme aracılığı ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve çeşitli alacaklarını işverenden talep etti. İşveren ise genç işçinin kendisinden istenen kurallara riayet etmediğini, işe başladığında genç işçiye de diğer işçiler gibi ‘işyeri kıyafet taahhütnamesi’ imzalatıldığını söyledi.
Mahkeme işçiyi haklı bularak, işçinin herhangi bir şekilde uyumsuzluk göstermediğine kanaat etti ve davayı kabul etti. Bunun üzerine işveren market işletmecisi de Yargıtay’ın yolunu tuttu.
İŞ ELBİSESİ İLE İLGİLİ EMSAL KARAR GELDİ
Konu Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin önüne geldi. Bu karar emsal olduğu için iş kıyafeti noktasında milyonlarca işçiyi de doğrudan ilgilendirecek nitelikte oldu.
Yargıtay, mahkemenin aksine işvereni haklı bularak, işçinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (h) alt bendine aykırı davranarak, işçinin hatırladığı halde görevini gerçekleştirmemekte ısrar ettiğini vurguladı.
Yargıtau kararının tam metninde; ” “Devamlılık gösteren görevi yapmamanın haklı neden kabul edilmeli, ancak devamlılık göstermeyen görevi yapmama, işyerinde olumsuzluklara yol açmış ise, iş sözleşmesinin feshi geçerli neden sayılmalıdır. İşçinin iş görme edimini yerine getirmesi için iş güvenliği ve işyeri kuralları gereği verilen malzemeleri ısrarla hatırlatıldığı halde kullanmaması veya işyeri kıyafetlerini giymemesi de görevleri hatırlatıldığı halde ısrarla yapmama olarak değerlendirilmelidir. İşçinin, ’Tarafıma ihtar olarak bildirilmesine rağmen şarküteri kıyafeti giymemekteyim. Neden ise, kıyafet içerisinde, kendimi rahat hissetmememdir.’ şeklindeki savunması ortadadır. Davalı tanıkları da, davacının işyeri kıyafetlerini giymek istemediğini beyan ederek işyeri kıyafetlerinin davacı tarafından giyilmek istenmediği hususunda tutulan işyeri tutanaklarını doğrulamışlardır. İşyeri tutanakları ve taraf tanıklarının beyanları birlikte gözetildiğinde, işverence giyilmesi zorunlu tutulan işyeri kıyafetlerini giymeme konusunda davacının ısrar ettiği sabittir. İşveren açısından da bu durumun iş düzenini bozucu etkisi bulunduğu kuşkusuzdur. Davacının giymek zorunda olduğu işyeri kıyafetlerini hatırlatıldığı halde giymemekte ısrar ettiği, bir başka anlatımla davacının iş görme edimi işverenin verdiği talimatlara uygun olarak devamlılık arz edecek şekilde yerine getirmemekte ısrar ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda işveren tarafından yapılan feshin haklı olduğu kabul edilerek davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi yerine yazılı gerekçeyle kabulü isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir. Hükmün bozulmasına oy birliği ile karar verilmiştir.” denildi.